Ήταν θέμα χρόνου. Η πλατφόρμα που μετέτρεψε τη μουσική σε ροή δεδομένων, τώρα γίνεται η ίδια ένα αρχείο δεδομένων. Το Anna’s Archive, το αμφιλεγόμενο μη κερδοσκοπικό project που προσπαθεί να «διασώσει» όλη τη γνώση και τον πολιτισμό της ανθρωπότητας, ανακοίνωσε ότι κατάφερε να κάνει backup μεγάλο μέρος του Spotify — μεταδεδομένα από 256 εκατομμύρια κομμάτια και ηχητικά αρχεία για περίπου 86 εκατομμύρια. Συνολικό μέγεθος; Σχεδόν 300 terabytes μουσικής.
Για κάποιους, αυτό είναι απλώς ψηφιακή πειρατεία σε γιγάντια κλίμακα. Για άλλους, είναι το πιο φιλόδοξο πολιτιστικό αρχείο της εποχής του streaming.
Από τα βιβλία στη μουσική. Το Anna’s Archive αλλάζει πίστα
Μέχρι σήμερα, το Anna’s Archive ήταν γνωστό για τη «διάσωση» βιβλίων, επιστημονικών εργασιών και περιοδικών από shadow libraries. Τώρα στρέφεται στη μουσική, δηλώνοντας ότι θέλει να διασφαλίσει την επιβίωση της μουσικής κληρονομιάς ενάντια σε λογοκρισίες, εταιρικά λουκέτα ή φυσικές καταστροφές.
Όπως σημειώνουν οι δημιουργοί του, το Spotify δεν έχει «όλη τη μουσική του κόσμου», αλλά είναι μια καλή αρχή. Και όντως είναι. Με 99,6% των κομματιών που ακούγονται πιο συχνά στην πλατφόρμα, η συλλογή που απέκτησαν καλύπτει σχεδόν ολόκληρο το ζωντανό DNA της σύγχρονης μουσικής κουλτούρας.
Τα τρία πιο δημοφιλή τραγούδια, σύμφωνα με το ίδιο το project, έχουν περισσότερα streams από δεκάδες εκατομμύρια άλλα μαζί:
Lady Gaga & Bruno Mars – Die With a Smile,
Billie Eilish – Birds of a Feather,
Bad Bunny – DtMF.
Ένα «μουσείο» που η μουσική βιομηχανία δεν θέλει να υπάρχει
Η Spotify αντέδρασε άμεσα, αποκαλώντας το γεγονός “παράνομη scraping ενέργεια” και δηλώνοντας ότι έχει απενεργοποιήσει τους λογαριασμούς που ευθύνονται. Παράλληλα, συνεργάζεται με τη βιομηχανία για να προστατεύσει τα δικαιώματα των καλλιτεχνών.
Αλλά το ζήτημα δεν είναι τόσο νομικό όσο φιλοσοφικό.
Όταν η μουσική υπάρχει μόνο στο cloud, υπό συνδρομή και αλγόριθμο, τι σημαίνει «ιδιοκτησία»;
Ποιος ελέγχει τη μνήμη της;
Το Anna’s Archive δεν το βλέπει ως κλοπή, αλλά ως πράξη διατήρησης πολιτισμού. Στον πυρήνα του, είναι μια απάντηση στην εποχή όπου τίποτα δεν σου ανήκει πραγματικά – ούτε καν τα τραγούδια που αγαπάς.
Ένα μέλλον όπου η μουσική «ζει» εκτός Spotify
Αν το project προχωρήσει, θα κυκλοφορήσει πρώτα τα μεταδεδομένα, μετά τα ίδια τα αρχεία ήχου και τέλος τα εξώφυλλα. Όλα, όπως λένε, σε στάδια, για να αποφευχθεί η άμεση καταστολή.
Για τους ρομαντικούς της τεχνολογίας, αυτή η πράξη μοιάζει με ψηφιακή αναγέννηση του Napster, αλλά με διαφορετικό σκοπό, όχι να διανείμει μουσική, αλλά να τη διατηρήσει για τις επόμενες γενιές.
Είναι, με έναν παράδοξο τρόπο, η στιγμή που το Spotify – το σύμβολο της εποχής του streaming – μετατρέπεται σε μουσειακό αντικείμενο. Και η ειρωνεία είναι πως αυτό έγινε όχι από την ίδια την εταιρεία, αλλά από ένα ανεξάρτητο, αμφιλεγόμενο αρχείο που πιστεύει πως η κουλτούρα ανήκει σε όλους.
