Τέως Ευρωπαϊκή Δημοκρατία της Ελλάδος, ημέρα 1623

teos evropaiki dimokratia tis ellados imera 1623
teos evropaiki dimokratia tis ellados imera 1623

Δεν σκόπευα να γράψω, πλέον είναι σχεδόν ντροπή να πεις ότι ψηφίζεις Τσίπρα. Τα ζόρια ήταν 1623 ημέρες πριν, τότε που ακόμα και φίλοι είχαν την… απορία «γιατί, οι προηγούμενοι καλύτεροι ήταν;» και έλεγαν «να τους δοκιμάσουμε και αυτούς μωρέ!». Τότε είχε πλάκα! Να βλέπεις ακριβώς τι έρχεται και η πλειονότητα γύρω σου να ζει στην τρέλα της… πρώτης φοράς αριστερά…
Πέρασαν λοιπόν 1623 ημέρες από την Κυριακή 25.01.2015, τη νύχτα που ο Αλέξης και ο Καμμένος βρέθηκαν στο podium αγκαλιασμένοι και οι Έλληνες ετοιμάζονταν να ζήσουν το όνειρο της… πρώτης φορά αριστερά..!
Δεν θα έγραφα λοιπόν… Αλλά χθες βγήκε στον Alpha ο Αλέξης και καθώς περιέγραφε τη στιγμή που ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ τον ενημέρωνε για την πτώση ελληνικού μαχητικού αεροσκάφους στη Μαδρίτη και το θάνατο 2 πιλότων το 2015, τον έπιασαν τα ΓΕΛΙΑ!!! Τον είδα λοιπόν και σε συνδυασμό με το ότι σήμερα κλείνουμε 4 χρόνια από τη νύχτα που χόρευαν τσάμικα στο Σύνταγμα για το μεγάλο… ΟΧΙ, θυμήθηκα τι ζήσαμε και ΕΠΙζήσαμε αυτές τις 1623 ημέρες.
1623 ημέρες, που μια παρέα απαίδευτων και αμόρφωτων αριστούχων της αεργίας, της κατάληψης και της αφισοκόλλησης, πήρε την εξουσία. Μια παρέα που τσογλανοποίησε και τα τελευταία ψήγματα σοβαρότητας στην ελληνική κοινωνία και νομιμοποίησε την «καλή βία» των τρολς, της μούντζας στην παρέλαση, της ροχάλας στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Μια παρέα που δαιμονοποίησε μέχρι και τη γραβάτα, που όποιος ήξερε να μιλάει σωστά ελληνικά χαρακτηρίστηκε… άριστος και βδελυρός, ήταν μέρος της ελίτ και θα έπρεπε να ντρέπεται.
1623 ημέρες, που ακούσαμε τα Venceremos και τα Bella Ciao, που οι σημαίες με το σφυροδρέπανο ανέμισαν περήφανα και την ίδια ώρα η παρέα με το… ηθικό πλεονέκτημα, προετοίμαζε τη σεισάχθεια, τα νταούλια για να χορέψουν οι αγορές, την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και των ΜΑΤ, τις γερμανικές αποζημειώσεις, τη διαγραφή του επονείδιστου χρέους, το σκίσιμο του μνημονίου με ένα νόμο και ένα άρθρο…. αλλά στην πραγματικότητα ετοίμαζε την επανάσταση του μετακλητού υπαλλήλου.
1623 ημέρες πριν, μετρούσαμε αυτοκτονίες, παιδιά που πεινάνε, συσσίτια, μετανάστες, είχαμε ανθρωπιστική κρίση και ζούσαμε στους ρυθμούς του προγράμματος της Θεσσαλονίκης και της βεβαιότητας ότι οι θεσμοί δεν γίνεται να αρνηθούν τα «θέλω» του Αλέξη… «ούτε 1/1000000»! Ταυτόχρονα βέβαια, ακούσαμε «ή εμείς ή αυτοί», ακούσαμε ότι «θα τους τελειώσουμε», δίναμε ραντεβού στα γουναράδικα με τα αυτοχαρακτηριζόμενα «παιδιά του Βελουχιώτη» ή όπως είχε πει και ο Μπογιόπουλος «από Δευτέρα θα δούμε πώς είναι να μας έρχεται από πίσω»!
1623 ημέρες που τελικά δεν μας ήρθε από πίσω αλλά κατακέφαλα, 1623 ημέρες που όμως… ΑΝΤΕΞΑΜΕ!
Αντέξαμε, έναν πρωθυπουργό που έμαθε αγγλικά από το λίνγκουαφον, έναν πρωθυπουργό που δε γνωρίζει ότι η Μυτιλήνη και η Λέσβος είναι το ίδιο νησί και ότι όταν φεύγεις από το Στρασβούργο δεν ΠΑΣ στην Γαλλία, ΕΙΣΑΙ ΗΔΗ ΕΚΕΙ.
Αντέξαμε, να βλέπουμε εγκαίνια σε σταθμούς μετρό με εκδοτήρια από… μουσαμά, εγκαίνια ακίνητων βαγονιών, εγκαίνια πληροφοριακών συστημάτων, έναν Υπουργό Υγείας να καπνίζει μέσα στο υπουργείο και on top of that, να μας λένε από το βήμα της Βουλής ότι «αν δεν σας αρέσουμε να φύγετε στο εξωτερικό, δεν σας κρατάει κανείς».
Αντέξαμε, να κλείσουν τις τράπεζες, τον Υπουργό Οικονομίας να μας λέει ότι θα πληρωνόμαστε σε… IOU και την αναπληρώτρια Υπουργό να λέει : «Εγώ δεν ξέρω φορολογικό δίκαιο……. Ούτε τη φορολογική μου δήλωση δεν έφτιαχνα μόνη μου, έβαζα λογιστή και τα μαθαίνω τώρα».
Αντέξαμε, να βλέπουμε υπουργοποίηση προσωπικοτήτων με highlight βιογραφικού το «σκέφτεται και δρα και μαζί με άλλους και άλλες, με στόχο να αλλάξουν την πόλη, τη χώρα και τον κόσμο ολόκληρο. Περπάτησε στην Πράγα, τη Γένοβα» ή το ότι είναι κόρες της γκόμενας του μπαμπά του υπουργού.
Αντέξαμε, να έχουμε τον ΑΝΑΡΧΙΚΟ Ρουβίκωνα να λειτουργεί σαν τάγμα ασφαλείας της κυβέρνησης (!!!), τη Χρυσή Αυγή και τον Κασιδιάρη αποφυλακισμένους, την «αριστερή» κυβέρνηση μεταξύ Learjet & θαλαμηγών και τον Κουφοντίνα να έχει περισσότερες άδειες από εμάς!
Αντέξαμε, να πνίγονται στη Μάνδρα ή να καίγονται στο Μάτι και να τους κατηγορούν για… αυθαίρετη δόμηση, αφού 1 χρόνο πριν ανακοίνωναν επίσημα «ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΑΥΘΑΙΡΕΤΩΝ ΜΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΔΟΣΕΙΣ» αλλά και για αμορφωσιά, την ίδια ώρα που έβγαιναν στα κανάλια με γαλότσες, αδιάβροχα, φούμο στα μούτρα, μαύρες πλερέζες και μας έβγαζαν χάρτες που έδειχναν «σχέδιο αποσταθεροποίησης».
Αντέξαμε, η πρόεδρος της Βουλής, να κράζει την αστυνομία που σταματάει τα μπάχαλα έξω από τη Βουλή, να βγαίνει στο προαύλιό της και σαν άλλος Μουσολίνι να υψώνει τη γροθιά στο… αγανακτισμένο πλήθος του #ThisisaCoup και στην ΕΡΤ να τη ρωτάνε «πώς μπορείτε να είστε τόσο υπέροχη;». Την ίδια ΕΡΤ που με παρουσιαστή τον – πλέον Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ – Αρβανίτη, έκανε θέμα με τίτλο «Σώζει ή απειλεί ζωές το ΕΜΒΟΛΙΟ» και σήκωνε μνημείο… πεσόντων!!!
Αντέξαμε, την… #GreekNASA, τα ΓΚΟΜΠΑΚΚΥΡΙΑΜΕΡΚΕΛ, το Ινστιτούτο της Φλωρεντίας, την πλατεία με τα πάνελ του Τσακαλώτου και του Κατρούγκαλου να μας λένε πώς θα πιστολιάσουμε το χρέος και θα βγάλουμε και λεφτά από πάνω, τον Λάκη Λαζόπουλο, τον Βαρουφάκη και τον Λαφαζάνη, το «όχι απλά θα μας δώσουν λεφτά, θα μας παρακαλάνε να τα πάρουμε», τον Φλαμπουράρη, τον Πολάκη, τον Καλογρίτσα, τον Πετσίτη, τον δυστυχώς τυφλό Υπουργό Ναυτιλίας κ. Κουρουπλή, να κάνει… αυτοψία σε πετρελαιοκηλίδα, τον Σπίρτζη – Υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων να μην ξέρει πώς λειτουργεί η πιστωτική κάρτα…
Αντέξαμε, να ζούμε σκηνές από τη σειρά του Chernobyl με συσκέψεις : «Έχει νεκρούς αλλά δεν τους ανακοινώνουν».
1623 ημέρες λοιπόν, που αντέξαμε σε μια χώρα Βαλκανική, με φόρους Σκανδιναβίας, επίπεδο υπηρεσιών Μοζαμβίκης, ανάπτυξη Νέας Γουινέας και ιδεολογία Κούβας.
1623 ημέρες που ζήσαμε την επανάσταση του ΦΡΑΠΟΓΑΛΟΥ, γιατί το να σπουδάζεις, να κρίνεσαι, να προοδεύεις και να αριστεύεις είναι… ρετσινιά.
1623 ημέρες που παραφράζοντας τον – κάποτε καταζητούμενο και καταδικασμένο σε θάνατο κομμουνιστή – Τάκη Λαζαρίδη που έγραψε το βιβλίο «Ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι»…. Ευτυχώς εκλεγήκανε (οι) σύντροφοι!
Ευτυχώς γιατί τελείωσε η παραμύθα, ο χαβαλές, οι αυταπάτες και οι ψευδαισθήσεις, το… ηθικό πλεονέκτημα. Ευτυχώς γιατί τελικά έπρεπε να ζήσουμε την… Πρώτη φορά Αριστερά, για να την εμπεδώσουμε.
Το κείμενο του συγγραφέα και «αριστερού» Δημήτρη Ραυτόπουλου, περιγράφει αυτές τις 1623 ημέρες σε 1 παράγραφο :
«Δημοκρατικό, προοδευτικό, ιερό δικαίωμα θεωρείται η βία των λίγων επί των πολλών, που πληρώνουν τα σπασμένα, οι καταλήψεις και οι καταστροφές δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, ο αποκλεισμός της κυκλοφορίας και των μεταφορών, η ομηρεία πόλεων, παραγωγών, τουρισμού, μαθητών, σπουδαστών, ασθενών … οι βαρβαρότητες σε μνημεία, το κιτσαριό των συνθημάτων και γκράφιτι, η ηχορύπανση της ντουντούκας και των ηρωικών παιάνων, οι ρεβανσιστικές φαντασιώσεις του νέου Δεκέμβρη, του Γράμμου και των γουναράδικων. Λες και το αύριο του έθνους, το μέλλον αυτών των παιδιών είναι… η κάθοδος στον Ομφαλό για να κάνουν μάνες δίχως γιους… ή το Κούγκι, η Έξοδος των Βρυξελλών! Όλα αυτά δεν είναι σύμπτωση ή άσχετα μεταξύ τους, είναι αλληλένδετα, πραγματική κουλτούρα αντικοινωνικότητας και ανομίας, όπου συμπράττουν η αναξιοκρατία, η καταδίκη της αριστείας, η παιδαγωγική της ελάσσονος προσπάθειας».
Κλείνω λοιπόν αυτή την ΤΕΡΑΣΤΙΑ πολιτική παρένθεση του Facebook profile μου, 4 χρόνια μετά τη μέρα του δημοψηφίσματος – τότε που οι «Μένουμε Ευρώπη» ήμασταν γερμανοτσολιάδες, προσκυνημένοι και χέστες και τρώγαμε τις μούντζες με το κιλό – και παρά τις όποιες αστοχίες στις πολιτικές μου επιλογές θα έχω πάντα να λέω ότι «δεν την πάτησα» με αυτή την ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΑΚΛΗΤΩΝ.
Εύχομαι λοιπόν την επόμενη φορά που θα «έρθουν από πίσω» για να μας δείξουν… να τους δείξουμε εμείς το δρόμο για τους παραδείσους της Βενεζουέλας, της Κούβας και της Βόρειας Κορέας.
Adios muchachos!!!


πηγη-Facebook