Ο Γ.Παπανδρέου, ο πρωθυπουργός επί των ημερών του οποίου η Ελλάδα κύλησε στο «βούρκο» του ΔΝΤ και των δήθεν προγραμμάτων οικονομικής βοήθειας, επιδίδεται τις τελευταίες ημέρες σε μία διαφορετική ρητορική. Έγινε «σοσιαλιστής» σε μόλις μερικά 24ωρα, τόσα όσα χρειάστηκε για να συνειδητοποιήσει ότι η… πολιτική που ο ίδιος εμπνεύστηκε και ξεκίνησε να εφαρμόζει στην Ελλάδα, τον οδηγούσε στα «μαύρα κατάστιχα» της ιστορίας. Μιλάει για «κόκκινες γραμμές», μιλάει για ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών με κοινές και όχι προνομιούχες μετοχές, μιλάει για μη περικοπή μισθών, συντάξεων, κλπ, μιλάει – εν πάσει περιπτώσει – όπως μιλούσε στα προεκλογικά μπαλκόνια το 2009. Αποφεύγει βέβαια να πει ότι «λεφτά υπάρχουν», όμως δείχνει να κάνει αντιπολίτευση στην Κυβέρνηση, η κοινοβουλευτική ζωή της οποίας στηρίζεται στη δική του πλειοψηφία. Και εδώ είναι το οξύμωρο: Πώς κάνεις αντιπολίτευση σε μία Κυβέρνηση που είναι προέκταση της δικής σου προηγούμενης και απαρτίζεται στη συντριπτική της πλειοψηφία από δικά σου στελέχη, πολύ δε περισσότερο εφαρμόζει την πολιτική που εσύ ξεκίνησες; Περισσεύει η υποκρισία σε αυτή την ανέξοδη ρητορεία προς την πολιτική κολυμβήθρα του Σιλωάμ…