Από τη μία είναι η οικονομική κρίση, η οποία επί της ουσίας έχει αγγίξει όχι μόνο την Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία, αλλά και το Βέλγιο, την Ιταλία, την Ισπανία και ίσως τη Γαλλία. Από την άλλη είναι η οικονομική λογική, η οποία λέει ότι σε περιόδους κρίσεως τα επιτόκια μειώνονται, δεν αυξάνονται. Και αυτό σε μία στοιχειώδη αντίδραση για την τόνωση της αγοράς και κυρίως του ελέγχου του πληθωρισμού. Αυτή η στρατηγική βοηθά αυτούς που περνάνε την οικονομική κρίση, ώστε να διατηρήσουν τα στοιχειώδη. Τί έκανε λοιπόν ο κεντρικός ευρωπαίος τραπεζίτης Τρισέ; Μείωσε τα επιτόκια ή τα κράτησε στα ίδια επίπεδα; Όχι βέβαια. Τα αύξησε. Προς όφελος των ισχυρών και ειδικά της Γερμανίας με την αιτιολογία της συγκράτησης του πληθωρισμού. Και οι υπόλοιποι; Όλοι οι «φτωχοί» του Νότου της Ευρώπης; Δεν βαριέσαι. Ποιός τους λογαριάζει… Η Ευρώπη των πολιτών, χωρίς σύνορα και δεσμεύσεις, έχει γίνει η Ευρώπη των… κολλητών, όπου οι αποφάσεις λαμβάνονται από εκπροσώπους των ισχυρών για τους ισχυρούς. Α, ναι! Η Αγγλία διατήρησε αμετάβλητο το κεντρικό της επιτόκιο στο ιστορικό χαμηλό του 0,5%, την ίδια στιγμή που εμείς, ως πλούσιοι Ευρωπαίοι έχουμε βασικό επιτόκιο 1,5%…