Το θέμα αναδείχθηκε από την εκπομπή του Γ. Αυτιά στην τηλεόραση του Alpha σήμερα το πρωί και αποδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο ως κοινωνία – κατά πρώτον – και ως Πολιτεία στη συνέχεια μπορούμε να ανταποκρινόμαστε σε προκλήσεις που φαίνεται ότι πολλαπλασιάζονται με ταχείς ρυθμούς. Η εγκυμοσύνη μίας νεαρής κοπέλας κατά τα μαθητικά της χρόνια ίσως αποτελούσε μέχρι τώρα θέμα της καθημερινότητας της Αμερικής, της Αγγλίας ή άλλων χωρών. Στην Ελλάδα του 2009 μία 17χρονη κοπέλα, μαθήτρια σχολείου του Ωραιοκάστρου Θεσσαλονίκης, έμεινε έγκυος. Απευθύνθηκε λοιπόν στο σχολείο της ενημερώνοντας σχετικά, δηλώνοντας ότι μετά από κάποιο χρονικό σημείο θα απουσίαζε για να φέρει στον κόσμο το παιδί της. Αποτέλεσμα; «Έμεινε» από απουσίες, χάνοντας ταυτόχρονα και τη δυνατότητα να συμμετάσχει στις Πανελλήνιες Εξετάσεις. Μακριά από ηθικοπλαστικά διδάγματα, μακριά από ενδεχόμενες αφοριστικές κορώνες, αντί το περίφημο «Σύστημα» να βοηθήσει και να στηρίξει αυτή τη νεαρή κοπέλα, στάθηκε απέναντι της. Αντί να τη βοηθήσει, φρόντισε να τη σπρώξει σε ακόμα πιο «ταραγμένα νερά». Αντί να της δώσει τις δυνατότητες και τις προοπτικές και το παιδί της να μεγαλώσει, αλλά και να προχωρήσει στις σπουδές της, της έβαλε μπορστά ένα τεράστιο εμπόδιο, τουλάχιστον για φέτος και ποιός ξέρει για τα άλλα χρόνια τί άλλο μπορεί να σκαρφιστεί. Οι προκλήσεις βρίσκονται μπροστά σε όλους μας και πολύ περισσότερο μπροστά σε αυτούς που κυβερνούν. Μπορούμε αν θέλουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας, θέλοντας να πιστεύουμε ότι τα πρότυπα με τα οποία μεγαλώνουν οι νεαρότερες ηλικίες, δεν θα έχουν καμία απολύτως επίπτωση. Η μία αυτή περίπτωση, είναι αρκετή για να αποδείξει τον εχθρικό τρόπο με τον οποίο το απρόσωπο «σύστημα» αντί να αγκαλιάσει τα «μέλη» του, προσπαθεί να τα στείλει στο περιθώριο…
Έχει αναρτηθεί την Τετάρτη 20 Μαΐου 20th 2009 στις 13:37 και στην κατηγορία Γενικά . Μπορείτε να παρακολουθείτε τις αππαντήσεις σ' αυτό το άρθρο μέσω του τροφοδότη RSS 2.0. Επίσης μπορείτε να απαντήσετε απευθείας, ή μέσω του trackback από τη δική σας ιστοσελίδα.
Loading ...
Αντί να επιτιθόμαστε όλοι μαζί στο «σύστημα» και την «πολιτεία», μήπως να σκεφτούμε τι έχει συμβεί και να το ψάξουμε λίγο παραπάνω;
Όταν ρωτήθηκε ο πατέρας της κοπέλας για πόσες απουσίες μιλάμε, απέφυγε να απαντήσει, λέγοντας «40 ημέρες λόγω της γέννας και άλλες από άλλη περίοδο». Γιατί δεν λέει συγκεκριμένα πόσες; Όταν το όριο είναι 50+50 απουσίες, πόσο δίκαιο είναι να περνάει κάποιος την τάξη με πάνω από 240 απουσίες;
Από την άλλη, δίνεται η ευκαιρία για κατ’οίκον διδασκαλία σε εξαιρετικές περιπτώσεις… Κίνησε αυτήν τη διαδικασία η κοπέλα; Τη δέχθηκαν; Την αρνήθηκαν; Αν την αρνήθηκαν, γιατί δεν έφτασε ΤΟΤΕ το θέμα στον ΥΠΕΠΘ, στον Αυτιά και σε όποιον άλλον, παρά μόνο τώρα, κατόπιν εορτής; Μήπως απλώς ήλπιζε πως η ευαισθησία της κατάστασής της θα θίξει κάποιες χορδές και θα εξαιρεθεί;
Καλώς ή κακώς, η παρακολούθηση στο σχολείο είναι υποχρεωτική και δικαιολογούνται μόνο 100 απουσίες (το πολύ). Δίνονται ευκολίες (παράλληλη στήριξη, οικοδιδασκαλία) σε όσους έχουν ιδιαίτερο κώλυμα. Από εκεί και πέρα όμως είναι άδικο να ζητάμε να εξαιρεθούν κάποιοι κατόπιν εορτής.
Και τι θα έγραφε η κοπέλα στις πανελληνίες; Αφού όταν οι άλλοι διαβάζαν αυτή έκανε άλλα πράγματα. Τι να πώ;
εγω ειμαι μια κοπελα 20 χρονων και τελειωνω την 2α λυκειου,ο γιος μου ειναι 5 μηνων. και μια χαρα διαβαζω τωρα που γραφουμε εξετασεις.οταν καποιος εχει στοχους και ανθρωπους να τον στηριζουν μπορει να κανει περισσοτερα πραγματα απ΄οτι φανταζεσται. γι’αυτο Νικιτα δες τα πραγματα αλλιως και μην κατηγορεις την κοπελα αλλα αυτους που την εμποδισαν.Ευτυχως οι καθηγητες μου ειναι τελοιει……….